دوره آموزشی پروتکل زمینه مدل: مباحث پیشرفته

این دوره به بررسی ویژگی‌های پیشرفته و الگوهای پیاده‌سازی در توسعه Model Context Protocol (MCP) می‌پردازد و تمرکز ویژه‌ای بر ارتباط سرور-کلاینت، مکانیزم‌های انتقال داده (Transport Mechanisms) و ملاحظات استقرار در محیط تولید (Production Deployment) دارد. در این مسیر، با قابلیت‌های پیشرفته MCP مانند Sampling برای یکپارچه‌سازی با مدل‌های هوش مصنوعی، سیستم‌های اعلان (Notifications)، کنترل دسترسی به فایل‌سیستم و جزئیات فنی پروتکل‌های انتقال مختلف آشنا می‌شوید.

این دوره برای توسعه‌دهندگان و مهندسانی طراحی شده است که بر پیاده‌سازی MCP و استقرار سرور تمرکز دارند. در پایان دوره، شما مهارت‌های کاربردی و پرتقاضایی به دست می‌آورید که به شما کمک می‌کند قابلیت‌های MCP را گسترش دهید، زیرساخت سرور را به‌صورت مؤثر مقیاس‌پذیر کنید و بهترین شیوه‌ها را در راه‌اندازی زیرساخت و استفاده از پروتکل‌ها به کار بگیرید.

پیش‌نیازها:

این دوره نیازمند آشنایی پایه با توسعه پایتون و الگوهای برنامه‌نویسی Async، شناخت فرمت پیام‌های JSON و پروتکل HTTP، و همچنین دانش پایه از Server-Sent Events (SSE) است.

اهداف یادگیری
تعریف کنید که چگونه سرورهای MCP می‌توانند از طریق کلاینت‌های متصل، درخواست اجرای مدل زبانی را ارسال کنند و معماری‌ای را توضیح دهید که در آن هزینه و پیچیدگی هوش مصنوعی از سرور به کلاینت منتقل می‌شود.
سیستم‌های بازخورد بلادرنگ را با استفاده از Context Objects، Logging Callbacks و Progress Reporting برای عملیات طولانی‌مدت پیاده‌سازی کنید.
به سرورهای MCP اجازه دسترسی به دایرکتوری‌های مشخص بدهید، در حالی که مرزهای امنیتی حفظ شده و جست‌وجوی فایل‌ها برای کاربر ساده و قابل استفاده باقی بماند.
مشخصات کامل پیام‌های MCP را بررسی کنید و تفاوت میان Request-Result Pair و Notification Messages را در کنار الگوهای ارتباط دوطرفه درک کنید.
نحوه ارتباط کلاینت‌ها و سرورهای MCP را از طریق ورودی/خروجی استاندارد (stdin/stdout) تعریف کنید و توالی لازم برای Handshake Initialization را توضیح دهید.
Server-Sent Events (SSE) را برای ارتباط سرور به کلاینت از طریق HTTP پیاده‌سازی کنید، از جمله Session Management و معماری دو‌اتصالی (Dual-Connection).
قابلیت‌ها را با استفاده از Configuration Flags کنترل کنید، به‌ویژه درباره درخواست‌های آغازشده از سمت سرور و توانایی‌های Streaming.
از HTTP بدون حالت (Stateless HTTP) برای مقیاس‌پذیری افقی با Load Balancer استفاده کنید و تفاوت‌های میان معماری‌های Stateful و Stateless را درک کنید.
روش انتقال مناسب را بر اساس نیازهای استقرار، الزامات عملکردی و محدودیت‌های مقیاس‌پذیری انتخاب کنید.